|
DP’DE ENTERESAN BİR TOPLANTI |
| Serdar Ural | |
|
DALDAN DALA |
| Timur Paftalı | |
|
Evlatlarımız ve Biz |
| Halil İbrahim Kökçü | |
|
Topbaş sessiz, yandaş basın duyarsız! |
| Ümit Ersoy | |
|
Siyasi Ahlak Yasası |
| Necmettin Dönmez | |
|
An error occured during parsing XML data. Please try again.
Salı, 06 Aralık 2011 00:00 | 
Ümit Ersoy tarafından yazıldı.
 |
Ümit ERSOY |
| CHP'li belediyeler neden örgütlendi? |
|
| 06.12.2011 | |
| CHP’ye yönelik komplolar ve partiyi karıştırmaya yönelik spekülasyonlar yeniden hız kazandı. Partiyi yıpratmaya yönelik senaryoların hangi amaçla ve kimler tarafından ortaya atıldığı malum. Bugün kuruluş amacından uzaklaşmış gözükse de, parti felsefesini benimsemeyen isimlerle yoluna devam etse de, 88 yıllık köklü mazisiyle CHP, Türkiye’nin teminatıdır. CHP’ye dışarıdan yapılan saldırıların amacı bilindiğinden bu durum örgüt içinde çok fazla sıkıntı yaratmıyor. Parti içi kavgalardan kaynaklanan dağınıklık ve yönetim zafiyeti gibi temel sorunlar örgütün gündemini çok daha fazla meşgul ediyor. CHP’nin İstanbul’daki 12 belediye başkanı tarafından kurulan ittifak da örgüt içinde ciddi ciddi sorgulanıyor. İlk bakışta CHP’li belediyelere yapılan baskı ve baskınlara karşı güç birliği oluşturmak gibi algılanan ittifak, bazı belediye başkanlarının “partimiz bize sahip çıkmıyor, bizde 12 belediye başkanı bir araya gelerek çözüm arıyoruz” şeklindeki açıklamaları ile olayın seyrini değiştirdi. Benzer açıklamaların farklı isimler tarafından birkaç kez tekrarlanması ise hem örgütleri hem de parti yönetimini de huzursuz ediyor. Zaten etmemesi siyasetin doğasına da aykırı olurdu. Ayrıca oluşturulan bu ittifak farklı yorumları da beraberinde getirdi. Kemal Kılıçdaroğlu’nun İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adaylığı döneminde “mevcut bazı belediye başkanları ile yürümek istemediği” yönündeki açıklamaları kamuoyuna yansımıştı. Önemli bir kesim Kılıçdaroğlu’nun o gün hedefinde olan isimlerin bugün oluşturulan güç birliğinin de mimarları olduğuna inanıyor. Sonuçta CHP gibi köklü bir siyasi partiye mensup belediye başkanlarının “partimiz bize sahip çıkmıyor, başımızın çaresine bakacağız” türünden açıklamaları haklı gerekçelere dayansa bile doğru bir yöntem değildir. Sadece İstanbul’da değil, Türkiye genelinde CHP’li belediyeler üzerinde bir baskı oluşturulduğu ve itibarsızlaştırma girişimleri olduğu gerçektir. Belediyeler bu tür baskıların önüne geçmek istiyorlarsa yapmaları gereken ilk şey örgütlerle aralarına koydukları mesafeyi ortadan kaldırmaktır. Genel merkezden önce örgütün desteğini arkalarına almalıdırlar. CHP örgütleri, belediye başkanlarının hizmetlerle gündeme gelmesini bekliyor. 2009 yerel seçimlerinde elde edilen 12 belediyeden çoğunun 2014 yerel seçimlerinde AKP’ye kaptırılacağı yönünde kaygılar var. Eğer belediye başkanları biraz olsun örgütlerine yaklaşmayı dener, örgütün sesine kulak verirlerse ne demek istediğimizi çok daha iyi anlayacaklardır. CHP’deki en büyük eksiklik belediye başkanları ile örgütler arasındaki iletişim kopukluğudur. Ne yazık ki bazı belediye başkanları kendisini CHP örgütlerinin üstünde görüyor. İlçe başkanının telefonlarına çıkmayan belediye başkanları olduğunu biliyoruz. Sorunların çözümü aşamasında vatandaşla belediye başkanı arasında köprü vazifesi görmesi gereken ilçe başkanlarının talepleri çoğu kez geri çevriliyor. Böyle olunca da, CHP’de sorununu çözemeyen vatandaş haklı olarak çareyi AKP teşkilatlarında arıyor ve sandık başına gittiğinde de oyunu ona göre kullanıyor. Tabi ki bu sözlerimiz belediye başkanlarının tamamı için değildir. Örgütle arasına duvar çekenler kendilerini çok iyi bilirler. Gelişmeler CHP Genel Merkezi ve İstanbul İl Başkanlığı tarafından da yakından izleniyor. 12 belediye başkanı içinden bazı isimlerle görüşüldüğü, önümüzdeki günlerde de görüşmelerin süreceği konuşuluyor. Sarıyer Belediye Başkanı Şükrü Genç’in ittifaktan affını istediği yönünde bilgiler var. Bakırköy Belediye Başkanı Ateş Ünal Erzen ile Ataşehir Belediye Başkanı Battal İlgezdi’nin de ittifaktan ayrılmaları an meselesiymiş. |
|